Morfologia mały|lewo|XIX-wieczna ilustracja Bandikot bengalski osiąga długość ciała (bez ogona) 161–243 mm, długość ogona 112–188 mm, długość tylnej stopy 27–38 mm; brak danych dotyczących masy ciała. Ma tępo zakończony, lekko zadarty nos. Wierzch ciała jest pokryty mieszanką płowych i ciemnobrązowych włosów, przez co wygląda na szarobrązowy. Spód ciała jest szary, włosy czasem mają płowe końcówki. Ogon jest jednolicie ciemnobrązowy. Stopy są pokryte ciemnobrązowymi lub szarobrązowymi włosami i wyposażone w długie, wąskie pazury. Górne siekacze są skierowane do przodu, z kremowym lub pomarańczowym szkliwem. Podobny bandikot indochiński (B. savilei) ma bardziej spiczasty nos, siekacze skierowane ku tyłowi i dłuższe, węższe stopy.
Występowanie Bandikot bengalski naturalnie występuje w północnym i południowo-wschodnim Pakistanie, na większości obszaru Indii, w Nepalu, Bangladeszu, Sri Lance i Mjanmie. Introdukowany w Arabii Saudyjskiej (Dżudda), Tajlandii (Phuket), na Półwyspie Malejskim (Penang) oraz Sumatrze i Jawie.