W czerwcu 1918 na wszechrosyjskim zjeździe komunistów-muzułmanów w Kazaniu została założona Rosyjska Muzułmańska Partia Komunistyczna, przekształcona w listopadzie 1918 w muzułmańskie organizacje RKP(b); partią tą kierował Sułtan-Galijew, który planował również założenie Muzułmańskiej Armii Czerwonej mającej składać się głównie z Tatarów. Od maja do lipca 1919 był członkiem Wojskowej Rady Rewolucyjnej 2 Armii Frontu Wschodniego, później pracował w Moskwie w Ludowym Komisariacie ds. Narodowości, zajmując się głównie polityką RKP(b) wobec muzułmanów. W swoich poglądach dokonywał prób połączenia marksizmu-leninizmu, islamu i nacjonalizmu, propagując przy tym sekularyzację islamu.
4 maja 1923 został wykluczony z partii jako "element antypartyjny i antyradziecki", a wkrótce potem aresztowany przez GPU pod zarzutem założenia organizacji nacjonalistycznej, mającej jakoby występować przeciwko kierownictwu partii i państwa. W 1928 został ponownie aresztowany i 28 lipca 1930 skazany na śmierć, jednak wyrok zamieniono na 10 lat łagru. W 1934 został wypuszczony, mieszkał w Saratowie.