W 1866 roku powstało Narodowe Stowarzyszenie Olimpijskie (National Olympian Association), którego współzałożycielem był Brookes. Patronowało ono teraz zawodom, które zorganizowano w 1866 roku w Londynie na nieporównywalnie większą skalę, bo z udziałem 3300 zawodników i około 10 tys. widzów. Kolejne igrzyska odbywały się w Birmingham (1867), Shrewsbury (1877) i Hadley (1883). W 1883 roku NOA przestało istnieć. Z tych zawodów wywodzi się tradycja rozgrywania igrzysk Wspólnoty Narodów.
Osiągnięciem igrzysk w Much Wenlock była znacząca ewolucja w poglądach na olimpizm młodego Pierre’a de Coubertina. W 1889 roku Francuz otrzymał od Brookesa dokumenty dotyczące organizacji igrzysk w Much Wenlock, w tym jego przemówienie podczas ceremonii otwarcia z 1866 roku. Jego treść de Coubertin włączył do swojej przemowy na I Kongresie Olimpijskim w Paryżu (1894). Francuski pedagog podczas swojej podróży po Anglii w 1890 roku, odwiedził Brookesa i wizytował igrzyska w Much Wenlock. De Coubertin został ciepło przyjęty przez organizatorów, specjalnie dla niego zmieniono datę zawodów, powitany został przez grupę zawodników z transparentem, którego treść brzmiała: Witamy barona Pierre’a de Coubertina z życzeniami powodzenia dla Francji.