Wierzyce – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Wierzyce z siedzibą GRN w Wierzycach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gnieźnieńskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 19/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromadGromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin. Imielno, Przyborowo i Wierzyce, ponadto miejscowość Chwałkówko z dotychczasowej gromady Fałkowo oraz obszar obejmujący karty 2 i 3 obrębu Imielenko z dotychczasowej gromady Imielenko ze zniesionej gminy Łubowo w powiecie gnieźnieńskim, a także obszar dotychczasowej gromady Wagowo oraz miejscowość Czachurki z dotychczasowej gromady Gołuń ze zniesionej gminy Polskawieś w powiecie poznańskim w tymże województwieUchwała Nr 19/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 5 października 1954 r.