mały|Lucas Cranach, Chrystus ukrzyżowany z Matką Bożą, Maria Magdaleną i św. Janem mały|John Milton mały|"Raj utracony" Johna Miltona jest napisany wierszem białym. Liczni poeci naśladowali mistrza, używając blank verse’u w utworach epickich, zwłaszcza o tematyce religijnej Trial of Christ in Seven Stages – poemat epicki amerykańskiego poety Johna Brayshawa Kaye’a, opublikowany w 1909. Jest drugą po poemacie Vashti: a Poem in Seven Books epicką próbą autora. Podobnie jak tamten epos, utwór jest oparty na przekazie Biblii, ale nie Starego Testamentu, tylko Ewangelii. Opowiada o męce i śmierci Jezusa Chrystusa. Utwór został napisany wierszem białym (blank verse), czyli nierymowanym pentametrem jambicznym, to znaczy sylabotonicznym dziesięciozgłoskowcem, w którym akcenty padają na parzyste sylaby wersu. Ten rodzaj wiersza w literaturze angielskiej począwszy od XVI wieku jest podstawowym wzorcem metrycznym dramatu i największej epiki. Występował on między innymi w dramaturgii Thomasa Kyda, Christophera Marlowe’a i Williama Szekspira, jak również w epice Johna Miltona, Williama Wordswortha, Edwina Atherstone’a, Johna Keatsa, Alfreda Tennysona i Roberta Browninga.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Trial of Christ in Seven Stages · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.