Proszek redyspergowalny, proszek dyspergowalny – polimer w postaci proszku uzyskany przez odparowanie wody z dyspersji polimerowej, który to po wymieszaniu z wodą ponownie tworzy dyspersje polimerową. Wymiar cząstek polimeru po ponownej dyspersji jest nieco większy niż w dyspersjach (200–1000 nm) i emulsjach (1000–5000 nm) i wynosi zwykle od 1 do 10 μmCzarnecki, L., Betony polimerowe, Cement-Wapno-Beton, marzec/kwiecień 2010, nr 2 (strony 63–85).
W 2015 wartość rynku proszków redyspergowalnych była szacowana na 1,55 miliardów USD, szacowany wzrost do 2026 roku ma osiągnąć 2,61 miliardów USD.
Historia Pierwsze poważne odkrycia w technologii syntetycznej polimeryzacji miały miejsce w latach 1930–1940. Pierwotne próby wytworzenia proszków redyspergowalnych miały miejsce w latach 1950 i opierały się na polioctanie winylu. Rozkwit badań i produkcji nastąpił po 1960 przy skutecznym wprowadzeniu kopolimeryzacji octanu poliwynilu pod ciśnieniem. Obecnie produkowany jest szereg proszków redyspergowalnych bazujących na homopolimerach, kopolimerach octanu winylu powiązanego z etylenem lub styrenem;