6 kwietnia 1935 Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej uznał skargę Grecji przeciwko Albanii dotyczącą ograniczenia możliwości działania szkół mniejszościowych. W akcie protestu Mirash Ivanaj podał się do dymisji.
W latach 1933–1937 zasiadał w parlamencie, od 1937 kierował Radą Państwa. 7 kwietnia 1939 po agresji Włoch na Albanię opuścił kraj wraz z królem Zogiem I. Okres II wojny światowej spędził początkowo w Grecji, a następnie w Turcji. Powrócił do kraju w październiku 1945 na prośbę Gjergj Kokoshiego, który w tym czasie kierował resortem edukacji. 15 listopada 1945 podjął pracę w szkole pedagogicznej w Tiranie. 15 maja 1947 został aresztowany przez funkcjonariuszy Sigurimi pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Wielkiej Brytanii. 12 grudnia 1949 sąd wojskowy, któremu przewodniczył Abdyl Haki skazał Ivanaja na 7 lat więzienia. W więzieniu pracował jako tłumacz. Zmarł w szpitalu w Tiranie, w trakcie operacji, dwanaście dni przed wyjściem na wolność.
W 1929 został odznaczony Orderem Skanderbega, w 1992 tytułem Męczennika za Demokrację (Martir i Demokracise), a w 2003 Orderem Nderi i Kombit.