Józef Pepis (ur. 6 lipca 1910 w Tarnopolu, zm. sierpień 1941Jan Woleński, Lvov, w: In itinere : European cities and the birth of modern scientific philosophy, ed. Roberto Poli, Poznań studies in the philosophy of the sciences and the humanities v. 54., Amsterdam ; Atlanta, GA : Rodopi, 1997, s. 174. we Lwowie) – polski matematyk zajmujący się głównie logiką matematyczną, członek Lwowskiej szkoły matematycznej.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Tarnopolu w 1928. W latach 1928–1933 studiował matematykę na Wydziale Uniwersytetu Przyrodniczego we Lwowie, którą ukończył ze stopniem magistra filozofii. Mistrz praca „teoria niezmienników kow” (teoria niezmienna). 24 czerwca 1938 doktoryzował się na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy O zagadnieniu rozstrzygalności w zakresie wag węższego rachunku funkcyjnegoJ. Pepis, O zagadnieniu rozstrzygalności w zakresie węższego rachunku funkcyjnego, Archiwum Towarzystwa Naukowego we Lwowie 7 (8) (1937)., napisanej pod kierunkiem Eustachego Żylińskiego. Od 1934 roku członek lwowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Matematycznego.