Klęski te zakończyły działalność floty zakonu krzyżackiego na Bałtyku w czasie wojny trzynastoletniej 1454–1466 – kaprowie krzyżaccy w końcowym okresie wojny urządzali jedynie wypady na wody Zatoki Gdańskiej i Helu.

Kontynuowanie kosztownej akcji kaperskiej, ponownie zintensyfikowanej w czerwcu 1461 roku, kiedy brało w niej udział ok. 800 ludzi, skutkowało ostatecznym sukcesem Związku Pruskiego w wojnie morskiej. Ograniczony poważnie dowóz materiałów wojennych i żywności do Królewca (Königsberg) skutkował daleko idącym osłabieniem bazy wypadowej, przy użyciu której Krzyżacy osiągnęli znaczne sukcesy w kampaniach w Prusach Dolnych w latach 1460–1461. Zakon zmuszony został do zaopatrywania się w dostawy konieczne dla dalszego prowadzenia wojny dalszą drogą, za pośrednictwem portów inflanckich, do których pływały statki holenderskie i lubeckie. Na skutek działań kaprów ostatecznie zabezpieczona została też wolna żegluga do Gdańska.