Wielkie Księstwo Litewskie Wielkie Księstwo Litewskie w czasach Unii Lubelskiej od 1569 roku: wtedy województwa dzieliły się na powiaty a powiat litewski (jako jednostka pomocnicza) był odpowiednikiem koronnej ziemi, zajmował się głównie sprawami sądownictwa, podatków oraz administracji. Ważną kwestię pełnił również urząd starosty, który był reprezentantem monarchy. Na Litwie występował on w każdym powiecie natomiast w Koronie było ich mniej niż powiatów.
Podstawowy organ samorządu terytorialnego Podstawowym organem samorządu był sejmik, który działał w Koronie i w powiecie na Litwie, czasem obejmowały dwa województwa (np. kaliskie i poznańskie). Sejmik tworzyła zjeżdżająca się szlachta, miał on wyznaczone przez prawo miejsce obrad. Było to istotną kwestią w rozstrzyganiu sporów w sprawach legalności sejmików oraz prawomocności uchwał. Na sejmiku podejmowało się ważne sprawy zdaniem szlachty. Nosiło to nazwę „rządów sejmikowych”, które próbowano znieść w 1717 roku jednak ta próba nie powiodła się, gdyż nie powołano żadnych organów, które byłyby w stanie przejąć zadania sejmików.