Wyspy Liparyjskie (dawna nazwa: Wyspy Eolskie, , ) – grupa siedemnastu (siedmiu większych i dziesięciu małych) wysp pochodzenia wulkanicznego na Morzu Tyrreńskim, na północ od Sycylii. Wchodzą w skład Włoch.
Nazwa pochodzi z greckiego słowa liparos („żyzny”), zaś Wyspy Eolskie – od władcy wiatrów, Eola, który w mitologii greckiej miał tam siedzibę.
Geografia thumb Łączna powierzchnia wysp wynosi 117 km². Największymi są: WyspaPowierzchniaWysokość maks.n.p.m.Lipari 37,3 km² 602 mSalina 26,1 km² 962 mVulcano 20,9 km² 391 mStromboli 12,2 km² 924 mFilicudi 9,5 km² 774 mAlicudi 5,2 km² 675 mPanarea 3,4 km² 421 mBasiluzzo 0,3 km² 165 m Wyspy zbudowane są ze skał wulkanicznych, głównie z bazaltów i porfirów. Są to dawne stożki wulkaniczne i resztki starych kraterów. Na wyspach Stromboli i Vulcano znajdują się wciąż czynne wulkany. Pomimo stosunkowo małej powierzchni występują tam duże wysokości względne, od 421 (Panarea) do 962 m n.p.m. (Salina). Strome stoki są pokryte w znacznej części tufami wulkanicznymi, starymi popiołami i językami lawowymi. Wśród naturalnej, dość skąpej roślinności, dominują gatunki wieczniezielone. Cienka warstwa gleby i brak wody utrudniają osadnictwo. Na wyspach panuje klimat śródziemnomorski, przy czym średnie temperatury najchłodniejszych miesięcy zimowych rzadko spadają poniżej .