W wyborach parlamentarnych w 1992 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. W trzynastym Knesecie przewodniczył komisji spraw zagranicznych i obrony. 27 listopada 1995 dołączył do utworzonego kilka dni wcześniej, po zabójstwie Icchaka Rabina, drugiego rządu Szimona Peresa jako wiceminister obrony w resorcie kierowanym przez samego premiera. Pozostał na stanowisku do końca kadencji rządu 18 sierpnia 1996. W wyborach w 1996 uzyskał reelekcję, a w Knesecie czternastej kadencji zasiadał w komisji spraw zagranicznych i obrony oraz dwóch komisjach specjalnych. W kolejnych wyborach utracił miejsce w parlamencie. W tym samym roku został prezesem Israel Aerospace Industries – izraelskiego przedsiębiorstwa produkującego samoloty.
Był autorem licznych artykułów prasowych oraz autobiograficznej książki Yom Kippur War: These are My Brothers
Życie prywatne Jest żonaty, ma troje dzieci.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Telawiwskiego Kategoria:Izraelscy generałowie Kategoria:Politycy Izraelskiej Partii Pracy Kategoria:Posłowie do Knesetu XIII kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu XIV kadencji Kategoria:Urodzeni w 1939