Elżbieta Kossecka (z d. Sulimierska, ur. 13 grudnia 1940 w Warszawie) – polska fizyk, profesor nauk technicznych, pracownik naukowy Instytutu Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk.
Praca naukowa Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, ukończyła studia na Wydziale Matematyki i Fizyki w 1962, uzyskując dyplom magistra fizyki teoretycznej. Po rocznym stażu w Instytucie Fizyki Teoretycznej UW pracowała przez dwa lata jako asystent w Katedrze Metod Matematycznych Fizyki. W 1965 podjęła pracę w IPPT PAN, gdzie pracowała kolejno na stanowisku starszego asystenta, adiunkta, docenta i profesora. W 1969 uzyskała stopień doktora (temat pracy: Teoria linii dyslokacji w ośrodku ciągłym). W 1974 uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego (temat pracy: Matematyczna teoria defektów). W 1994 otrzymała tytuł profesora.
Kierownik Pracowni Teorii Defektów w IPPT PAN w latach 1978–1979, kierownik Pracowni Sterowania Procesami Termicznymi Budynków (1988–1996), zastępca dyrektora Centrum Helio-Ekostruktur (1992–1997), kierownik Pracowni Modelowania Struktur i Środowiska (1996–2007)., kierownik Zakładu Problemów Eko-Budownictwa 2007-2010Elisabeth Kossecka.. W 2018 emerytowany profesor Instytutu Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk.