Na Shepherd Islands zachowała się legenda o śmierci wodza z rąk jego brata, Roi Muru, który zabił Roi Matę, przeszywając go zatrutą strzałą. W regionie Lelepy natomiast opowiada się, jak Roi Mata umarł z przejedzenia podczas zawodów w jedzeniu urządzanych w osadzie Lou Patrou dla wodzów i szamanów munuwai. Konający Roi Mata miał być przeniesiony do jaskini Fels Cave, gdzie zmarł, po czym jego ciało miało być przetransportowane łodzią do jego rezydencji w Mangaas. Ze strachu przed mocą wodza nawet po jego śmierci Roi Mata został pochowany na przybrzeżnej wyspie Artok, która została obłożona zakazem wejścia i gdzie nikt nie wchodził przez prawie 400 lat.
Badania antropologiczne i archeologiczne Opowieści o Roi Macie udokumentował po raz pierwszy w latach 50. XX w. francuski antropolog i etnolog Jean Guiart (ur. 1925).
W latach 1963–1967 francuski archeolog José Garanger rozpoczął poszukiwania śladów życia ostatniego Roi Maty w miejscach wspominanych w przekazach ustnych udokumentowanych przez Guiarta, przede wszystkim na wyspie Artok. Badania kontynuowane później przez grupę naukowców z Vanuatu Cultural Centre i Australian National University w latach 1996–2003 wykazały, że Mangaas było zamieszkane pomiędzy rokiem 1450 a 1600.