sam Konrad otrzymał tytuł rektora Burgundii. Używając zbrojnego nacisku Bertold zdołał także doprowadzić do wyboru przychylnego sobie opata Sankt Gallen, a następnie zdobył dla swego kandydata cesarskie zatwierdzenie.
Wydaje się, że Konrad w niewielkim stopniu uczestniczył w walkach cesarza Lotara przeciwko Hohenstaufom, a po śmierci Lotara poparł jego konkurenta, Konrada III Hohenstaufa. Jednak naciski Hohenstaufów na Konrada narastały, a w 1146 r. zaatakował go syn księcia Szwabii Fryderyk (późniejszy cesarz Fryderyk I Barbarossa) i odebrał mu Zurych, a wojna została zakończona tylko dzięki prośbom Konrada kierowanym do ojca swego przeciwnika. W 1147 r. Konrad nie wziął udziału w drugiej wyprawie krzyżowej, zamiast tego u boku Henryka Lwa (który w tym okresie został zięciem Konrada) uczestniczył w krucjacie połabskiej.
Rodzina Żoną Konrada była Klemencja (zm. 1158 r.), córka hrabiego Namur Gotfryda I. Mieli sześcioro dzieci: Konrad (zmarły w dzieciństwie), Bertold IV, następca ojca jako książę Zähringen, Rudolf, arcybiskup-elekt Moguncji, biskup Liège, Adalbert, książę Teck, Hugo, książę Ulmburga, Klemencja, żona księcia saskiego i bawarskiego Henryka Lwa, a następnie (po unieważnieniu pierwszego małżeństwa) hrabiego Sabaudii Humberta III.
Bibliografia
Kategoria:Zähringen Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1152