Jefim Grigorjewicz Trocenko (ros. Ефим Григорьевич Троценко, ur. w chutorze Jegorow w obwodzie rostowskim, zm. 25 stycznia 1972 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik.
Życiorys Od 1918 służył w Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej i walce z basmaczami w Środkowej Azji, w 1922 ukończył kursy dowódcze w Krasnodarze. Służył w pułku 13 Dagestańskiej Dywizji Piechoty, od września do listopada 1925 dowodził kompanią, a 1925-1926 batalionem, w październiku 1926 został dowódcą i politrukiem kompanii, w 1931 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i został skierowany do pracy w sztabie dywizji, 1934-1936 był szefem sztabu 70 Dywizji Piechoty. Od kwietnia do grudnia 1936 był szefem sztabu 1 Kazańskiej Dywizji Piechoty, potem szefem Wydziału I Operacyjnego Sztabu Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego w stopniu pułkownika, w 1937 jako doradca dowódcy korpusu uczestniczył w wojnie domowej w Hiszpanii, 10 sierpnia 1938 otrzymał stopień kombriga. Od sierpnia 1938 do lipca 1939 był szefem sztabu Kalinińskiego Okręgu Wojskowego, od lipca 1939 do czerwca 1940 szefem sztabu 2 Samodzielnej Armii Czerwonego Sztandaru, od 4 listopada 1939 w randze komdiwa, a od 4 czerwca 1940 generała majora.