Zbór ewangelicko-augsburski w Węgierskiej Górce – filiał Węgierska Górka ewangelicko-augsburskiej parafii w Białej, należący do diecezji cieszyńskiej.
Historia Początki ewangelickiego osadnictwa na terenie Węgierskiej Górki były związane z otwarciem miejscowej huty w 1840 r. Do 1860 r. na terenie miejscowości osiedliły się ewangelickie rodziny pochodzące ze Śląska Cieszyńskiego – Cisownicy, Bystrzycy, Trzycieża, Ustronia, Rzeki, Ropicy, Nydku i Oldrzychowic. W tym okresie urodziło się tutaj 15 dzieci, które zostały ochrzczone przez księży z parafii w Białej.
W 1844 r. proboszcz parafii w Białej i superintendent diecezji zachodniogalicyjskiej kościoła ewangelickiego Przedlitawii ks. Jakob Hönel wraz z Radą Zboru oraz kuratorem podjęli decyzję o powołaniu w Węgierskiej Górce filiału parafii, obejmującego zasięgiem ludność ewangelicką zamieszkującą teren od Żywca w górę biegu rzeki Soły. Nabożeństwa odbywały się w świetlicy huty w każdą drugą niedzielę miesiąca, prowadzono lekcje religii oraz nauki konfirmacyjnej.
Dzięki staraniom dyrekcji huty, w 1848 na terenie cmentarza należącego do rzymskokatolickiej parafii św. Katarzyny w Cięcinie wydzielono kwaterę ewangelicką.