Wolczek) na mapie z 1670 przed lokacją Mariampola W okresie Korony Królestwa Polskiego osada leżąca w prowincji małopolskiej, województwie ruskim, powiecie halickim.
Od 1367 osada leżała na terenie rzymskokatolickiej metropolii halickiej, a od 1412 do rzymskokatolickiej metropolii lwowskiej.
Wołczków należał do szlacheckiej rodziny Bylinów,, która pochodziła z pow. średzkiego w Wielkopolsce. Dokumenty sądowe „Akta grodzkie i ziemskie” zawierają zapisy z 1378 wspominające Jana z przydomkiem Bylinka, który przedstawił w sądzie przywilej na Wovcze, nadany jego przodkom jeszcze przez księcia Władysława Opolczyka, Namiestnika na Rusi Halickiej w latach 1372-1380.
Kolejną wzmiankę o tej osadzie można znaleźć w 1404, kiedy właściciel Wołczkowa Dobeslav z Delijiv (Delejów) musiał wysłać siedem swoich poddanych do sądu w Haliczu.
W 1436 roku folwark należał do Jana Koli z Delijewa, który pozwał szlachcica Adama Kromidowskiego o zajęcie przez niego 4 majątków: Delijewo, Tumyr, Trzczencze i Wovce i wygrał proces. Po śmierci Jana Koli, jego synowie w 1443 roku podzielili między siebie majątki ojca. Wieś Wovcze przypadła najmłodszemu z nich, Janowi, zwanemu Bylinką.
W 1452 Piotr ze Szczawina (Petrus de Szczawino), sprzedał Wołczków (lat. Volczkow) i Łuka (lat.