Pod koniec lat 30. XX w. Japonia zaczęła umacniać swoją pozycję na Wyspach Marshalla. Ignorując postanowienia międzynarodowe, rozwinęła bazy na atolach Kwajalein, Maloelap i Wotje. Wotje było miejscem manewrów marynarki wojennej i prób z wodnosamolotami. Do budowy lotniska wojskowego z dwoma pasami użyto batalionu więźniów. Ponadto powstała rampa dla wodnosamolotów i keja. Do 1943 roku wzniesiono setki budynków, głównie z drewna. W bazie stacjonowało 2100 żołnierzy i 420 osób personelu marynarki, a bazą dowodził Nobukazu Yoshimi. Wybrzeże zostało umocnione i wyposażone w artylerię nadbrzeżną, m.in. działa przeciwlotnicze. Podczas II wojny światowej stacjonowały tu dwa szwadrony lotnictwa wyposażone w samoloty torpedowe i patrolowe. Na początku wojny znajdowało się tu ponadto 6–12 łodzi typu Kawanishi H6K, które zastąpiono później modelem Kawanishi H8K. Stąd startowały wodnosamoloty podczas drugiego – po Pearl Harbor – ataku na Hawaje, tzw. Operacji K.
Japońska baza na Wotje była jednym z celów wojsk amerykańskich w ramach operacji Flintlock.