Barbara Antonina z Kuleszów Kojer (ur. 21 kwietnia 1927 w Wilnie, zm. 14 lipca 1998 w Warszawie) – uczestniczka powstania warszawskiego, działaczka opozycji antykomunistycznej w okresie PRL.

Życiorys Była córką Władysława Antoniego (1900–1978), majora piechoty Wojska Polskiego, i Janiny ze Świderskich (1902–1991). Podczas II wojny światowej jako nastolatka wstąpiła w szeregi Armii Krajowej. W czasie konspiracji przeszła szkolenie sanitarne w Szpitalu Przemienienia Pańskiego w Warszawie. Walczyła w powstaniu warszawskim na Mokotowie, będąc łączniczką Zgrupowania Pułku „Baszta”. Po upadku powstania była więziona w obozach jenieckich XI-A Altengrabow oraz Gross-Libars.Od 1973 roku przebywała na emeryturze. We wrześniu 1980 roku wstąpiła do NSZZ „Solidarność”, gdzie była członkiem Koła Kombatantów przy Delegaturze „S” Małopolska w Zakopanem. Po ogłoszeniu stanu wojennego współpracowała z Arcybiskupim Komitetem Pomocy Więzionym i Internowanym Archidiecezji Krakowskiej, organizując na Podhalu wypoczynek dla działaczy podziemia, osób represjonowanych oraz ich rodzin. Od 1982 roku współpracowała z zakopiańską Tajną Komisją Miejską „Solidarności”. Zajmowała się dystrybucją wydawnictw podziemnych, była uczestniczką demonstracji i głodówek protestacyjnych.