Biały Orzeł Lwów – polski klub piłkarski z siedzibą we Lwowie. W sezonach 1932 i 1933 występował na zapleczu polskiej Ekstraklasy. Klub przestał istnieć wraz z wybuchem II wojny światowej.
Historia W latach 1928–1930 Biały Orzeł Lwów występował w Klasie B (ówczesny trzeci poziom ligowy) i dwukrotnie przystąpił do eliminacji o awans do Klasy A, w finałach podokręgu lwowskiego mierząc się ze Świtezią Lwów (zwycięstwo w 1928 przed porażką na dalszym etapie i porażka w 1929). Awans wywalczył w 1931 wyprzedzając w grupie finałowej Klasy B m.in. Czuwaj Przemyśl i Janinę Złoczów. Po utrzymaniu po meczach barażowych w sezonie 1932, klub spadł w 1933. Podczas występów na drugim szczeblu ligowym, Biały Orzeł rozegrał mecze m.in. ze znacznie wyżej notowanymi zespołami Lechii Lwów i Rewery Stanisławów. Po spadku na trzeci poziom (po reformie rozgrywek nazywany Klasą A) Biały Orzeł jeszcze dwukrotnie awansował do półfinałów, jednakże lepsze okazywały się Czuwaj Przemyśl (w 1934) i Kresy Tarnopol (w 1937).