W drugiej omówione są rodzaje żeglugi od najdawniejszych czasów oraz zasady doboru i zadania załogi statku. W księdze trzeciej został zawarty opis przyrządów żeglarskich (busoli), wiatrów i znaków na niebie ułatwiających żeglowanie oraz prognozowania nadejścia sztormu. Ostatnia księga, niepełna i składająca się tylko z dwóch rozdziałów, zawiera opis wybrzeży i portów Morza Śródziemnego od Gibraltaru do północnych wybrzeży Adriatyku, urywając się na opisie portu w Akwilei. Traktat zawiera także dedykację, napisaną w języku łacińskim, dla Senatu Wenecji.
Odnalezienie Traktat ten był uważany za zaginiony, jednak w 1990 została odnaleziona jego kopia na Uniwersytecie Yale dzięki pracy Paula Oskara Kristellera. W 2003 kopię tę wydał w Chorwacji, we włoskiej wersji językowej, Damir Salopka. Badacze spekulują na temat przyczyny niepełnego opisu zagadnień w ostatniej części dzieła. Prawdopodobnie autor nie dokończył swojego dzieła, za czym przemawiają liczne błędy w całym tekście, które mogły spowodować, iż nie doczekało się ono właściwego wydania w okresie renesansu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Literatura marynistyczna