Kody LDPC (ang. Low-Density Parity Check) – klasa liniowych kodów korekcyjnych, umożliwiających korekcję błędów w blokach danych cyfrowych, w szczególności powstałych w trakcie transmisji danych przez kanał komunikacyjny z zakłóceniami.
Detekcja i korekcja błędów odbywa się z wykorzystaniem tzw. macierzy kontroli parzystości Blok (wektor) danych binarnych jest prawidłowym (nieprzekłamanym) wektorem kodu definiowanego przez wtedy i tylko wtedy, gdy spełnione jest równanie kontrolne: W tym równaniu macierzowym operacje mnożenia i dodawania są wykonywane w ciele Galois drugiego rzędu, a inaczej: iloczyn jest iloczynem logicznym, a suma – sumą modulo 2.
Historia W czasach, gdy zostały opisane przez R.G. GallageraRobert G. Gallager (1963). Low Density Parity Check Codes (PDF). Monograph, M.I.T. Press., systemy transmisji nie były na tyle rozwinięte, aby konieczne było stosowanie zaawansowanych metod kodowania korekcyjnego. Poza tym praktyczne wykorzystanie kodów LDPC wymaga stosunkowo dużych zasobów obliczeniowych, przerastających technologie dostępne w tamtych czasach. Poważne zainteresowanie naukowców i inżynierów zostało zapoczątkowane dopiero po latach, przez publikacje D.J.C. MacKayaDavid J.C. MacKay and Radford M.