100 złotych 1966 Mieszko i Dąbrówka – okolicznościowa moneta o nominale 100 złotych, bita w srebrze, wprowadzona do obiegu 22 lipca 1966 r. zarządzeniem z 29 stycznia 1966 r. (), wycofana z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 r., rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 r. ().

Moneta wybita z okazji Tysiąclecia Państwa Polskiego.

Awers W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, pod łapą znak mennicy w Warszawie, dookoła napis „POLSKA RZECZPOSPOLITA LUDOWA 1966”, całość otoczona herbami 17 województw, zgodnie z ówczesnym podziałem administracyjnym kraju.

Rewers Na tej stronie monety znajdują się postacie Mieszka i Dąbrówki, książę podtrzymuje lewą ręką tarczę z orłem piastowskim, a w prawej ręce ma miecz, poniżej napis „MIESZKO I DĄBRÓWKA”, pod nim „J.GOSŁAWSKI”, na dole „ZŁ 100 ZŁ”, a dookoła „TYSIĄCLECIE PAŃSTWA POLSKIEGO”.

Nakład Monetę bito w Mennicy Państwowej, w srebrze próby 900, stemplem zwykłym, na krążku o średnicy 35 mm, masie 20 gramów, z rantem gładkim, w nakładzie sztuk, według projektu Józefa Gosławskiego.

Opis Moneta nazywana jest czasami stuzłotówką milenijną.

Stuzłotówka milenijna była pierwszą monetą o nominale 100 złotych i jednocześnie pierwszą obiegowo-okolicznościową moneta wybitą w srebrze.