Jerzy (ur. w 1436 r., zm. 11 listopada 1484 r.) – margrabia Badenii od 1453 do 1454 r. (z braćmi Karolem I i Bernardem II), biskup Metzu od 1459 r. z rodu Zähringen.
Życiorys Jerzy był czwartym synem margrabiego Badenii Jakuba I i Katarzyny, córki Karola II, księcia Lotaryngii. Został przeznaczony do stanu duchownego wraz z dwoma braćmi, Janem i Markiem, w przeciwieństwie do dwóch najstarszych braci. W 1445 otrzymał tzw. niższe święcenia. W 1452 r. rozpoczął studia w Erfurcie.
Jednak po śmierci ojca w 1453 r. na mocy jego testamentu Jerzy, oprócz dwóch najstarszych braci otrzymał część margrabstwa badeńskiego (przypadła mu część północna z Durlach). Nie zdecydował się jednak na porzucenie kariery duchownego i już w 1454 r. odstąpił swój udział na rzecz braci. Kontynuował studia, od 1454 r. w Pawii, w 1456 r. w Kolonii, gdzie w tym samym roku został kanonikiem. Dzięki bratu Janowi, który w 1456 r. został arcybiskupem Trewiru Jerzy został biskupem pomocniczym, a w 1459 r. administratorem biskupstwa Metzu (po osiągnięciu wymaganego prawem kanonicznym wieku został następnie wybrany i zatwierdzony biskupem Metzu).