mały|Okręg konsularny Konsulatu Generalnego RP w Hamburgu (kolor pomarańczowy). thumb|b. siedziba konsulatu przy Kirchenallee 27 (1922–1930) thumb|b. siedziba konsulatu przy Harvestehuder Weg 101 (1950)
Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Hamburgu (niem. Generalkonsulat der Republik Polen in Hamburg) – polska placówka konsularna działająca w latach 1919–1939, 1949–1951 i od 1989.
Obszar konsularny obejmuje: Bremę, Dolną Saksonię, Hamburg, Szlezwik-Holsztyn.
Historia Pierwszy polski urząd konsularny w Hamburgu został powołany w 1919 w randze Biura Informacyjnego dla Spraw Konsularnych, będącym ekspozyturą Konsulatu Generalnego RP w Berlinie. W 1921 Biuro zostało przekształcone w Konsulat RP, w 1931 w Konsulat Generalny.
Ponownie swoją placówkę w tym mieście – konsulat władze polskie utworzyły w ramach Polskiej Misji Wojskowej w Niemczech w 1948, konsulat generalny w 1989.
Kierownicy konsulatu 1919–1921 – Maksymilian Gajdziński, sekr. kons. 1921 – Franciszek Charwat, kons. gen. 1921–1925 – Alf Pomian, kons. 1925–1930 – Władysław Namysłowski, kons. 1930–1931 – Mikołaj Samson Himmelstjema, kons. 1931–1936 – Emil Kipa, kons. gen. 1936–1939 – Władysław Ryszanek, kons. gen.