Po próbach różnych modeli w Centralnym Biurze Eksperymentalno-Konstrukcyjnym (CEKB) przemysłu motocyklowego w Sierpuchowie, jako wzór do produkcji w Tule wybrano zachodnioniemiecki Glas Goggo 200. Jednocześnie w WPMZ Mołot rozpoczęto produkcję lżejszego skutera Wiatka WP-150, skopiowanego z włoskiej Vespy.
Dokumentację cięższego skutera, nazwanego Tuła T-200, opracowano we współpracy z CEKB w Sierpuchowie, które skopiowało układ napędowy wraz z silnikiem i instalacją elektryczną. W stosunku do pierwowzoru wprowadzono pewne zmiany, jak radziecki gaźnik, przy czym minimalnie różniły się parametry silnikaW przypadku Tuły podawana jest pojemność 199 cm³ i moc 8 KM wobec 197 cm³ i 9,5 KM w Goggo. (Goggo Scooter).. Skopiowany skuter był znacznie cięższy (masa ponad 150 kg w stosunku do 125 kg oryginału), dlatego zastosowano większe opony 10-calowe zamiast 8-calowych, jak w podstawowym modelu GoggoPodstawowe modele Goggo 200 miały koła 4,00-8, lecz wersja Deluxe miała koła 4,00-10. (Goggo Scooter).. Wczesne skutery Goggo miały charakterystyczny stały błotnik zakrywający całkiem przednie koło, lecz Tuła otrzymała błotnik z płytkim wycięciem na dole, jak późne modele.