W tej organizacji ukończył szkoły: rekrucką, podoficerską i podchorążych. Pełnił w niej służbę jako starszy szeregowy, zastępowy, plutonowy i dowódca kompanii. W czerwcu 1913 został mianowany podchorążym. Przed wybuchem I wojny światowej, na polecenie Naczelnej Komendy PDS, wyjechał do Warszawy z zadaniem prowadzenia prac organizacyjnych. Od 1 sierpnia 1914 pełnił funkcję naczelnika powiatu radzymińskiego. 10 września tego roku został aresztowany przez rosyjską żandarmerię i uwięziony w Warszawie, a później w Penzie i Saratowie. W końcu grudnia 1914 został zwolniony i oddany pod dozór policji. W czerwcu 1915 uciekł do Kamieńska nad Dnieprem, a w sierpniu 1918 wrócił do Warszawy.
1 listopada 1918 stawił się w siedzibie Polskiej Organizacji Wojskowej w Lublinie. 11 listopada tego roku został odkomenderowany do Chełma. Z rozkazu gen. Rydza-Śmigłego pod koniec 1918 objął funkcję komendanta dworca kolejowego w Chełmie. W styczniu 1919 jako podporucznik został przeniesiony do 35 pułku piechoty na stanowisko dowódcy plutonu. Walczył na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 12 maja 1920 dowodząc 12. kompanią 35 pp w walce pod Łojowem i Mochowem. 15 września 1921 został przeniesiony do rezerwy, a w następnym roku odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy.