Lwowskiej funkcjonowała pierwsza siedziba redakcji pisma „Słowo Narodowe”, zaś od 1985 do 1990 kierował przenoszeniem na teren polskich seminariów duchownych wydań literatury narodowej, a także koordynował kolportaż wydawanego przez Krzysztofa Kawęckiego od 1989 do 1990 pisma „Polska Narodowa”.
26 lutego 1986 został odznaczony przez prezydenta RP na uchodźstwie Edwarda Raczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za służbę w sprawie polskiej na stanowisku delegata Rządu R. P. w Kraju w okresie Polski Podziemnej.
Zamieszkiwał w Warszawie przy ul. Lwowskiej 2a (to mieszkanie miało status "endeckiego salonu")M.J. Chodakiewicz, J. Mysiakowska-Muszyńska, W.J. Muszyński, Polska dla Polaków! Kim byli i są polscy narodowcy, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2015, s. 357 . Zmarł 15 sierpnia 1990 w Warszawie. Został pochowany w grobowcu na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, gdzie wcześniej spoczęły jego żony: Maria z domu Butkiewicz (zm. 1951 w wieku 45 lat) i Felicja z domu Baraniecka (zm. 1983 w wieku 69 lat) (kwatera 110-1-22).
Biogram Leona Mrzygłockiego ukazał się w publikacji pt. I o nich musimy pamiętać.