Po raz pierwszy przygotowanie słownika dydaktycznego zostało oparte na korpusie językowym (COBUILD, kierowany przez Johna Sinclaira). Słownik został opracowany według nowej, przełomowej w leksykografii metody – pokrycia leksemów przykładami bardziej zróżnicowanymi niż do tej pory w słownikach tego typu. Szczególną uwagę skupiono na najpowszechniejszych słowach języka, np. słowo występuje w 30 kontekstach. W słowniku zastosowano również inne podejście do szaty graficznej: wprowadzono dwie oddzielne, wąskie kolumny, w których podano kategorie gramatyczne i semantyczne. Wszystkie wyjaśnienia formułowano pełnymi zdaniami, w treści haseł unikano skrótów (od tego pomysłu odstąpiono w 2014 roku w 8. wydaniu słownika).

Definiowanie haseł Definicje pisane są prostym, klarownym językiem, i mimo iż takie słowa jak czy zajmują sporo miejsca, ich podanie w całości miało, zdaniem krytyków, pozytywny wpływ na zrozumienie hasła. Również hasła pisane są pełnymi zdaniami, bez równoważników, np. – . (pol. „działka”). W słowniku zwrócono również uwagę na kolokacje, czyli związki frazeologiczne, w jakich występują wyrazy