Karol Załęski (ur. 23 marca 1900 w maj. Bugaj, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kazimierza i Teresy z Karskich urodzony 23 marca 1900 w rodzinnym majątku Bugaj, w ówczesnym powiecie sandomierskim guberni radomskiej. Absolwent gimnazjum w Zakopanem (1918). Ojciec Karola w latach 1916–1917 udzielał pomocy Legionom Polskim.
20 listopada 1918 w Przemyślu zgłosił się z własnym koniem do szwadronu rotmistrza Antoniego Jabłońskiego, który był zawiązkiem 11 pułku ułanów. Wziął udział w walkach pod Przemyślem, Chyrowem i Lwowem. W maju 1919 został odkomenderowany z 11 puł. do Szkoły Podoficerów Jazdy w Starej Wsi. Od 10 września do 6 grudnia 1919 był uczniem 19. klasy „Jazdy” Szkoły Podchorążych w Warszawie. Po ukończeniu szkoły został przeniesiony do 1 pułku szwoleżerów i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu w 1 szwadronie. 1 stycznia 1920 został mianowany podporucznikiem w kawalerii. Walczył z pułkiem na froncie bolszewickim. W pierwszej dekadzie czerwca 1920 został ranny nad rzeką Czernica (dopływem Berezyny).