thumb|Tabliczka nagrobna Tadeusza Ludwika Smyczyńskiego Tadeusz Ludwik Smyczyński (ur. 30 maja 1899 w Czerniowcach, zm. 21 kwietnia 1986 w Londynie) – major artylerii Wojska Polskiego II RP, po wojnie awansowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień podpułkownika.
Życiorys Tadeusz Ludwik Smyczyński urodził się 30 maja 1899 w Czerniowcach. Był jednym z sześciorga dzieci Ludwika (1864–1945, c. k. inspektor pracy) i Marii z domu Klimek. Jego rodzeństwem byli Wanda (1895–1923), Jadwiga (ur. 1903, po mężu Jaśkiewicz), Stanisław (ur. 1905, oficer Wojska Polskiego, emigrant w Argentynie), Maria (1907–2000, po mężu Falęcka, pianistka), Zofia (1909–1995, po pierwszym mężu Niedźwiecka, po drugim Michalik).
Kształcił się w C. K. III Gimnazjum w Krakowie, gdzie podczas I wojny światowej będąc w VII klasie w roku szkolnym 1916/1917 został powołany do służby wojskowej (w szeregach c. i k. armii lub Legionów Polskich – sprawozdanie szkolne nie sprecyzowało tego faktu wskazując obie możliwości przy wskazaniu grupy uczniów), w 1917 ukończył VIII klasę i 16 listopada 1917 zdał egzamin dojrzałości.