Banaszak, Historia Kościoła katolickiego, t. 2, Warszawa 1989, s. 52.. Był zwolennikiem dominacji władzy duchownej nad świeckąD. Tabor, Król, prorok czy kapłan? Charyzmat konsekrowanego władcy w miniaturach ottońskich: treści ideowe i funkcje przedstawień cesarzy dynastii saskiej, "Roczniki Humanistyczne", 64, 2016, nr 4, s. 22-23..
Walka z zabobonami W szczególny sposób zwalczał przesądy ludowe, zwłaszcza związane z uprawą roli. Znane są jego traktaty przeciwko tzw. tempestarii, czyli zaklinaczom deszczu, którzy mieli władzę nad deszczem i grademCh. Wickham, Społeczeństwo, [w:] Wczesne średniowiecze, red. R. McKitterick, przeł. Z. Dalewski, Świat Książki, Warszawa 2010, s. 106 . Zwracał uwagę, że wieśniacy chętniej płacili tym czarownikom, niż uiszczali dziesięcinęP. Lafargue, Rozwój własności, przeł. J.F. Wolski, Warszawa 1907, s. 41.. Nie przeszkadzało mu to jednak ratować przed samosądem rolników ludzi, którzy straszyli przywołaniem kiepskiej pogodyJ. Kracik, Chrześcijaństwo kontra magia. Historyczne perypetie, Wydawnictwo M, Kraków 2012, s. 79-80 .