Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej pełnił stanowisko zastępcy dowódcy 10 batalionu saperów. Po przedostaniu się do na Zachód wstąpił do Wojska Polskiego we Francji. Uczestniczył w kampanii francuskiej 1940 jako dowódca kompanii saperów 2 pułku Grenadierów Wielkopolskich. Po upadku Francji trafił do Wielkiej Brytanii i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Od 1941 do 1944 podczas szkolenia przyszłych cichociemnych prowadził kurs minerstwa, a także konstruowania, podkładania i rozbrajania ładunków wybuchowych. Był oficerem technicznym i zastępcą dowódcy 2 kompanii 1 batalionu saperów, funkcjonującego w Szkocji w latach 1940–1942. Później był dowódcą 9 kompanii 4 batalionu saperów, działającym od 1945 do 1947. Został awansowany na stopień majora, a później na stopień podpułkownika.
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł 25 marca 1994 w Londynie. Jego prochy zostały pochowane w kolumbarium przy kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie.