thumb|240px|Tabliczka na ogrodzeniu Stacji Badawczej CAŚ UW w Kairze thumb|240px|Ikona w logo Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW to wizerunek lwa z reliefu odkrytego przez misję CAŚ UW w Palmyrze thumb|240px|Księgozbiór podręczny Stacji
Stacja Badawcza Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego w Kairze (, , Markaz al-Buhus bi Al-Kahira, Al-Markaz al-Bulandi li al-Asar Mintakat al-Bahr al-Abjad al-Mutawassit Dżami’at Warsu) – jedyna polska jednostka naukowa w Afryce i na Bliskim Wschodzie, działająca nieprzerwanie od 1959 roku. Misją Stacji, będącej jednostką Uniwersytetu Warszawskiego, jest zapewnienie wsparcia polskim naukowcom i studentom oraz budowa potencjału polskich badań w regionie, w szczególności w dolinie Nilu.
Historia Obecność polskich archeologów w Egipcie sięga dwudziestolecia międzywojennego. W 1937 roku prof. Kazimierz Michałowski, uznawany za twórcę polskiej szkoły archeologii śródziemnomorskiej, rozpoczął wykopaliska w Edfu. Badania prowadzono w ramach współpracy Uniwersytetu Warszawskiego z Francuskim Instytutem Archeologii Orientalnej w Kairze (IFAO). Po trzech sezonach badania zostały zawieszone przez wybuch II wojny światowej. Mimo napiętej sytuacji politycznej w regionie bliskowschodnim po dwóch dekadach polscy naukowcy powrócili do Egiptu.