Leon Ałaszejew (ur. 15 września 1889 w Zasławiu na Wołyniu, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – major lekarz Wojska Polskiego, doktor medycyny, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Maksymiliana, imię matki nieznane. Absolwent Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu. Dyplom doktora medycyny uzyskał w 1913. Powołany do armii rosyjskiej. Skierowany na front. Od 1918 w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie 1920 r.

W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. Pracował w szpitalach wojskowych w Baranowiczach i Tarnopolu. Następnie służył w Szefostwie Sanitarnym Okręgu Korpusu nr X. Przeniesiony do służby w linii, do 6 pułku ułanów, jako naczelny lekarz. Od 1930 w stanie spoczynku. Awansowany do stopnia majora w 1930, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1919 i 12 lokatą w korpusie sanitarnym.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 otrzymał przydział do 4 Szpitala Okręgowego. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i osadzono go w obozie jenieckim NKWD w Kozielsku. W kwietniu 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany, gdzie po 60 latach otwarto i poświęcono Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne.