W 1962 rozpoczął pracę jako kierownik w państwowych zakładach przemysłowych: najpierw jako szef działu płac w bydgoskim ZACHEM-ie, od 1966 zaś jako zastępca w Stomilu. Jednocześnie podjął zaoczne studia ekonomiczne. W 1968 został kierownikiem Bydgoskiej Fabryki Kabli, będąc najmłodszym dyrektorem (33 lata) tak dużej firmy w kraju. W 1973 rozpoczął kierowanie Kombinatem Łożysk Tocznych w Kielcach, w 1975 przeniósł się do toruńskiej Elany (wówczas największy zakład województwa, zatrudniający kilkanaście tysięcy pracowników). W latach 1981–1982 pracował w Izbie Gospodarczej firm polonijnych, założył później własną firmę Markit, zatrudniającą prawie 2 tysiące osób.

Od 1975 członek Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Toruniu. W 1988 został ostatnim komunistycznym wojewodą toruńskim, dążył jednak do uniezależnienia się od centrali partyjnej, m.in. poprzez wybór pierwszego burmistrza Torunia spoza PZPR. Doprowadził do dyslokacji wojsk Armii Czerwonej z Torunia. W 1990 został pierwszym w Toruniu dilerem samochodowym w ramach własnej firmy Autosar.