wyświęcony na prezbitera przez metropolitę Eliasza i podniesiony do godności archimandryty.
W 1968 r. opuścił Liban, by nieść posługę duszpasterską w Pensylwanii w Stanach Zjednoczonych. Tam dalej się kształcił – w 1970 r. ukończył studia na Uniwersytecie w Pittsburgu w zakresie Światowych Cywilizacji. Dał się również poznać jako dobry duszpasterz i organizator życia parafialnego: będąc proboszczem w cerkwi w New Kensington, która przeżywała kryzys – większość parafian nie przychodziła na nabożeństwa – powołał do życia szkołę niedzielną, chór i organizację młodzieżową. Dzięki temu życie parafialne i więzi wewnątrz wspólnoty zostały naprawione, choć odbyło się to kosztem osobistym – nie zaliczając jednego z 4 bloków tematycznych, musiał zrezygnować ze studiów doktoranckich na Uniwersytecie w Pittsburgu.
Po dziewięciu latach posługi w Kensington został wysłany do kolejnej problematycznej parafii, tym razem w Waszyngtonie. Parafia była w długach, frekwencja na nabożeństwach słaba. Również tutaj założył różne parafialne stowarzyszenia, zajął się spłaceniem należności. Widząc, że wielu ludzi w okolicy dotyka problem uzależnień od alkoholu i narkotyków, zapisał się do specjalnej szkoły, by nauczyć się, jak pracować z takimi osobami.