Teodor Banasiewicz (ur. 8 listopada 1899 w Sulmierzycach k. Ostrowa Wlkp., zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Michaliny z Miazgów. Absolwent średniej szkoły handlowej w Ostrowie Wlkp. Brał udział w powstaniu wielkopolskim i wojnie 1920 r. Ukończył kurs w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 w Poznaniu, przydzielony do kadry oficerskiej Okręgu Korpusu Nr VII.
W okresie międzywojennym mieszkał w Ostrowie Wlkp. i pracował jako urzędnik PKP w fabryce „Wagon”, a także był wiceprezesem klubu sport. „Ostrovia”.
Bezpośrednio przed wybuchem II wojny światowej został zmobilizowany i uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939, a po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli przez Sowietów i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Rodzina dowiedziała się o jego losie w grudniu 1939, z jedynego listu, który od niego otrzymała. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.