Obecnie przyjęta koncepcja misji do alfa Centauri zakłada wyniesienie na orbitę wokółziemską statku, z którego wnętrza będą kolejno wyrzucane mikropróbniki, zwane nanostatkami, w łącznej ilości setek lub nawet tysięcy. Każdy nanostatek będzie składać się z wielofunkcyjnego czipa (nazwanego StarChip), przymocowanego do żagla świetlnego o boku około czterech metrów. StarChip będzie miał masę zaledwie około jednego grama i szerokość 15 mm. Znajdą się na nim komputery sterujące, źródła zasilania w energię, diody laserowe, kamery, a może także spektrografy i magnetometry. Źródłem napędu dla nanostatków ma być umieszczony na powierzchni Ziemi sfazowany układ laserowy, zbudowany ze stu milionów kilowatowych laserów rozmieszczonych na powierzchni jednego kilometra kwadratowego, o łącznej mocy 100 GW. Oświetlony przez wiązkę laserową żagiel świetlny zostanie w ciągu kilku minut rozpędzony przez ciśnienie promieniowania do 20% prędkości światła (60 000 km/s), po czym laser zostanie wyłączony. Materiał, z którego będzie wykonany żagiel musi przy tym odbijać 99,999% padającego światła. Lot nanostatków do układu alfa Centauri potrwa 20 lat, po czym w ciągu kilku godzin przelecą one obok gwiazdy i jej ewentualnych planet, wykonując zdjęcia i inne pomiary.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Breakthrough Initiatives · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.