Aéro-Club de France wydał 354 licencje pilota, z czego 81 były zdobyte na Farmanie III; więcej, bo 83, tylko na jednopłatowcu Blériota.

Podczas wojen bałkańskich armia grecka używała do rozpoznania siedmiu egzemplarzy Farmana III.

Różnice między Farmanem III a dwupłatem Maurice'a Farmana Brat Henry’ego Farmana, Maurice, w 1909 roku skonstruował własny dwupłatowiec, który pierwszy raz wzbił się w powietrze w lutym. Obie maszyny wywodziły się z dwupłatu Voisina z 1907 r., wszystkie miały podobne konfiguracje. W przeciwieństwie do samolotu Maurice’a, konstrukcja Henry’ego nie miała gondoli dla pilota ani liniowego silnika Renault. Maurice i Henry zaczęli ściśle współpracować w 1912 roku.

Dane techniczne (standardowa wersja z 1909 r.) Dane zOrbis 1985, s. 1734.

Ogólna charakterystyka Załoga: 1 Pasażerowie: 1 Długość: 12 m Rozpiętość skrzydeł: 10 m Wysokość: 3,5 m Powierzchnia skrzydeł: 40 m² Maksymalna masa: 550 kg Napęd: 1 × Gnome Omega siedmiocylindrowy silnik rotacyjny, 37 kW (50 KM) Osiągi Prędkość maksymalna: 60 km/h

Zobacz też Samolot Zalewskiego WZ-I

Przypisy