Po powrocie do kraju Hall przyjął posadę dyrektora szkoły Caterham School w Caterham. Funkcję tę pełnił do roku 1949 przyczyniając się znacznie do rozwoju szkoły. Nie przeszkodziło mu to w kontynuowaniu pracy naukowej: jego zamiarem było rozszerzenie tematyki badań na całokształt stosunków Europy z Azją Południowo-Wschodnią poczynając od podróży Portugalczyków na początku XVI wieku. Owocem tych badań były dwie publikacje: Europe and Burma oraz będąca zwięzłą historią Birmy Burma.
W roku 1949 Uniwersytet Londyński powołał Halla na kierownika nowo utworzonej Katedry Historii Azji-Południowowschodniej przy Szkole Studiów nad Orientem i Afryką (, SOAS). Do jego obowiązków należało nie tylko zorganizowanie badań i wydziałów historycznych, ale także lingwistycznych, archeologicznych i antropologicznych. W ciągu kilku następnych lat Hall poświęcał się głównie pracy organizatorskiej, czego efektem było stworzenie pierwszego w Wielkiej Brytanii pełnego uniwersyteckiego kursu historii Azji Południowo-Wschodniej. Posiadając takie zaplecze naukowe mógł Hall zacząć realizować pomysł spisania całościowej historii tej części świata. Od roku 1950 zaczął więc stopniowo zbierać materiały, a w latach 1952 i 1953 odbył podróże do Indonezji, Malezji, Tajlandii i Birmy.