Wojciech (imię zakonne: Łucjan) Łuszczki (ur. 28 marca 1910 w Sokołowie Małopolskim, zm. 3 marca 1991 w Manitowoc) – polski prezbiter rzymskokatolicki, bernardyn, doktor teologii, więzień sowieckich łagrów Kołymy – „Archipelagu Gułag”, starszy kapelan (major) Polskich Sił Zbrojnych, kapelan 17 Lwowskiego Batalionu Strzelców „San Angelo” w składzie 2 Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa, misjonarz pracujący wśród Polaków na emigracji w: Bristolu i Manchesterze (Wielka Brytania), w Rzymie (Włochy), członek Polskiego Instytutu Historycznego w Rzymie w latach 1955–1962, rektor Polskiej Misji Katolickiej w Argentynie (1962–1972), misjonarz i katecheta w Pulaski i Chicago (USA), wykładowca akademicki, publicysta, redaktor i wydawca, działacz społeczny.
Dzieciństwo i młodość mały|Dom rodzinny o. Łucjana w Sokołowie Małopolskim Był synem Alojzego i Anny z WielgoszówTamże, s.23. Ukończył szkołę ludową w Sokołowie Małopolskim. W 1921 r. rozpoczął naukę w I Gimnazjum im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. Będąc uczniem gimnazjum postanowił wstąpić do Zakonu oo. Bernardynów. 2 września 1926 r. rozpoczął nowicjat w Leżajsku. 3 września 1927 r. złożył profesję zakonną. Kontynuował naukę w Kolegium Serafickim oo. Bernardynów w Radecznicy. W 1931 r. zdał maturę w IV Państwowym Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie.