Leon Białęski (ur. 26 marca 1896 w Mierucinie na Kujawach, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski kupiec, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Ludwika i Zuzanny z Mrówczyńskich. Absolwent prywatnego gimnazjum dr. Lockmanna w Poznaniu. 2 maja 1916 został wcielony do armii niemieckiej, do batalionu zapasowego 116 pułku piechoty. Przebywał na froncie zachodnim, m.in. w Hessel koło Darmstadt w Nadrenii, gdzie ukończył kurs obsługi moździerzy i miotaczy min. 26 grudnia 1918 roku zwolniono go z armii niemieckiej. Na początku 1919 roku wstąpił w szeregi powstańczych wojsk wielkopolskich. Służył w kompanii pakoskiej w stopniu kaprala, jako dowódca drużyny. Do 10 stycznia 1919 roku walczył na froncie północnym, a następnie przeniesiony został na front zachodni, gdzie od 13 czerwca do 17 października 1919 roku uczestniczył w potyczkach pod Wolsztynem i Zbąszynem, uczestniczył w walkach o Kcynię. W kwietniu 1919 roku przydzielony został do 4 kompanii batalionu zapasowego 6 pułku strzelców wielkopolskich w Wolsztynie. Od 13 czerwca był na wielkopolskim froncie zachodnim, na odcinku zbąszyńskim (3 batalion grupy zachodniej), 10 września odesłany został z frontu do garnizonu i 22 września przeniesiony do 4 kompanii batalionu zapasowego 6 pułku strzelców.