mały|Spencer Tracy (1935) Spencer Tracy (1900–1967) w trwającej blisko 45 lat karierze wystąpił w 75 filmach fabularnych. Pojawiał się także w radiu i na scenie. Dziewięciokrotnie nominowany był do nagrody Akademii Filmowej i czterokrotnie do Złotego Globu, z czego zdobył dwie statuetki Oscara i jedną Hollywoodzkiego Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej. Tracy uznawany jest za jednego z najwybitniejszych aktorów okresu „Złotej Ery Hollywood” i w historii amerykańskiego kina. Karierę sceniczną rozpoczął studiując w Ripon. Pojawił się w trzecioplanowej roli w spektaklu The Truth Clyde’a Fitcha. W styczniu 1923 wystąpił na Broadwayu w sztuce R.U.R. Karela Čapka.
Na dużym ekranie zadebiutował w 1930 w komedii W górze rzeki Johna Forda, występując u boku Humphreya Bogarta. W następnych latach zagrał między innymi w komedii Disorderly Conduct (1932, reż. John W. Considine Jr.), więziennym Sing Sing (1932, reż. Michael Curtiz) wraz z Bette Davis i Władzy i chwale (1933, reż. William K. Howard). Po podpisaniu kontraktu z Metro-Goldwyn-Mayer, wystąpił w dramacie kryminalnym Jestem niewinny (1936, reż. Fritz Lang), który okazał się być przełomem w jego karierze. W 1936 zagrał u boku Clarka Gable’a w dramacie muzyczno-katastroficznym San Francisco (reż. W.S.