Borneanapis belalong – gatunek pająka z rodziny Anapidae, jedyny z monotypowego rodzaju Borneanapis.
Gatunek i rodzaj opisane zostały w 2009 roku przez Rowleya Snazella. Materiał typowy pozyskano w 1992 roku w Kuala Belalong Field Study Centre od którego pochodzi epitet gatunkowy.
Samce osiągają od 1,55 do 2,02 mm długości ciała przy 0,72–0,9 mm długości karapaksu, natomiast samice od 1,45 do 1,75 mm długości ciała przy 0,7–0,75 mm długości karapaksu. Karapaks jest ciemnoczerwonobrązowy, o zaokrąglenie wyniesionej części głowowej oraz z siateczkowaną mikrorzeźbą w części tułowiowej i dolnej części nadustka. Oczy pary przednio-środkowej są drobne i przylegające do siebie, pary tylno-środkowej duże i oddzielone o połowę swej średnicy, zaś par przednio- i tylno-bocznych duże i przylegające do siebie. Na przednich krawędziach szczękoczułków występują po 3 zęby. Powierzchnia ciemnoczerwonobrązowego sternum podzielona jest na wielokątne obszary, z których każdy ma pośrodku szczecinkę. Odnóża są czerwonobrązowe. Samica pozbawiona jest nogogłaszczków, natomiast u samca są one jasne, wyposażone w szpatułkowaty konduktor, małą apofizę goleniową i większą, hakowatą apofizę rzepkową.