Po raz kolejny sprzeciw zgłosiła cenzura. Dumas udał się do Charles’a Brifauta, wpływowego członka Akademii, by przekonać go, że sztuka nie ma w sobie nic wywrotowego. Brifautowi nie podobał się sposób, w jaki Krystyna mówiła o królewskim diademie: To królewska błyskotka, znalazłam ją w swojej kołysce. Uznał to za deptanie boskiego prawa. Protestował też przeciw wysłaniu przez Krystynę jej korony Cromwellowi, który kazał ją przetopić. Bezsilny wobec Brifauta, Dumas udał się do szefa cenzury Henriego de Lourdeix, usłyszał jednak jedynie, że sztuka nie ujrzy światła dziennego. Postanowił więc zainteresować burzliwymi losami jego sztuki faworytę Ludwika XVIII, panią du Cayla. Posunięcie okazało się trafne. Po kilku dniach urząd cenzury wyraził zgodę na wystawienie Krystyny bez większych zmian.
Osoby OsobaJej rola w dramacieAktor premierowyKrystynakrólowa Szwecjipanna GeorgeKarol-Gustawjej następcaA. VincentJean de Monaldeschiksiążę, wielki łowczy, kochanek KrystynyLockroySentinellikapitan gwardii królowej i jej kochanekLigierPaulapaź, kochanka Monaldeschiegopanna NobletEbbaksiężna SparryEul.