Skopiowany motocykl nazwany został IŻ-350. Skompletowanie dokumentacji i oprzyrządowania nastąpiło przy udziale zakładów DKW, w ramach reparacji wojennych. Pierwotnie używano nawet niemieckich półfabrykatów. Produkcję uruchomiono pod koniec 1946 roku, w którym wyprodukowano 83 sztuki. W 1947 wyprodukowano 2357 motocykli, a w kolejnym roku – 16 042. Konstrukcję w toku produkcji ulepszono, między innymi zamieniając żeliwny karter silnika na odlewany aluminiowy, co pozwoliło zmniejszyć masę o 28 kg.
Od 1947 roku produkowano także małe ilości opracowanej w Iżewsku wersji sportowej – crossowej IŻ-350S. Główną zmianą było nowoczesne zawieszenie przednie i tylne ze sprężynami i hydraulicznymi amortyzatorami. Z przodu zastosowano widelec teleskopowy, w tylnym zawieszeniu – wahacze. Tłumiki poprowadzono wyżej, ponad osią koła tylnego. Zdjęto reflektor, światło tylne, bagażnik i mechanizm ręcznej zmiany biegów.
Do końca produkcji w 1951 roku zbudowano 126 267 motocykli IŻ-350 lub według innych danych 127 090Skolko i kakich IŻej izgotowleno na 1. 01.