Fokker A.I (oznaczenie fabryczne M. 8) – niemiecki nieuzbrojony jednopłatowy samolot obserwacyjny z okresu I wojny światowej, zbudowany w zakładach Fokkera.

Fokker A.I był samolotem klasy A, czyli nieuzbrojonym jednopłatowcem. Służył w latach 1914–1915, na początku I wojny światowej. Podobnie jak wcześniejszy Fokker M.5, napędzany był tym samym siedmiocylindrowym silnikiem rotacyjnym Oberursel o mocy 80 KM (58,8 kW), kopią silnika Gnome Lambda o tej samej mocy; silnik Oberusel był wykorzystywany przez wszystkie wojskowe jednopłatowce Fokkera do czasu wprowadzenia do służby myśliwca Fokker E.II w latach 1915-1916.

Fokkery A.I, A.II i A.III wywodziły się od zakupionego we Francji Morane-Saulnier H. Na jego podstawie Martin Kreutzer opracował płatowiec M.5, od której pochodził powiększony A.I. Podstawowym ulepszeniem zastosowanym w maszynach Fokkera była kratownica kadłuba spawana ze stalowych rur, w odróżnieniu od pierwotnej drewnianej Morane’a. Prototyp powiększonego M.5, dwumiejscowy M.6, zbudowany w czerwcu 1914 roku, szybko się rozbił.