Pahlawan – brunejski kuter artyleryjski, a następnie kuter rakietowy z lat 60. XX wieku. Okręt został zwodowany 5 grudnia 1966 roku w brytyjskiej stoczni Vosper Thornycroft w Portsmouth, a do służby w wszedł w październiku 1967 roku. Jednostkę skreślono z listy floty w 1977 roku.

Projekt i budowa „Pahlawan” został zamówiony przez rząd Brunei w brytyjskiej stoczni Vosper Thornycroft w Portsmouth 10 grudnia 1965 roku. Okręt miał drewniany, klejony żywicą kadłub i wykonaną z aluminium nadbudówkę, a jego konstrukcja była oparta na budowanych dla Danii kutrach torpedowych typu .

Stępkę okrętu położono w 1965 roku, a zwodowany został 5 grudnia 1966 roku.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim kutrem o długości całkowitej 30,17 metra (29,26 m na linii wodnej i 27,43 między pionami), szerokości 7,68 metra i zanurzeniu 2,13 metra. Wyporność standardowa wynosiła 95 ton, zaś pełna 114 ton. Okręt napędzany był przez trzy turbiny gazowe Bristol Proteus o łącznej mocy 12 750 KM, poruszające poprzez wały napędowe trzema śrubami. Napęd pomocniczy stanowiły dwa marszowe silniki wysokoprężne General Motors 6V71 o łącznej mocy 460 KM (napędzające zewnętrzne śruby). Maksymalna prędkość jednostki wynosiła 57 węzłów (z wykorzystaniem silników marszowych – 10 węzłów).